1. ایماژهای ابهام آفرین در اشعار اسیر شهرستانی

محمدامیر مشهدی؛ حسین اتحادی؛ محمدرضا مشهدی

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 31 شهریور 1401

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2022.8355.1410

چکیده
  در سبک هندی، گروهی از شاعران هستند که در کاربرد تصاویر غریب و دور از ذهن افراط کرده‌اند. آنگونه که گاه مفهوم کلامشان به معمّا نزدیک می‌شود. از همین رو به شاعران طرز خیال مشهور شده‌اند. اسیر شهرستانی، یکی از پیروان این شیوه است که در برخی تذکره‌ها او را بانی این طرز دانسته‌اند. در این تحقیق که به روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفته، تشبیه ...  بیشتر

2. بررسی تطبیقی موسیقی درونی در غزلیات انوری ابیوردی و ظهیرالدین فاریابی

عبدالرضا زند؛ محمد فولادی

دوره 11، شماره 19 ، شهریور 1400، ، صفحه 155-182

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2021.6468.1304

چکیده
  انوری ابیوردی و ظهیر‌‌الدین ‌‌فاریابی دو تن از نام ‌‌آورترین سخنوران تاریخ شعر فارسی هستند. این دو تأثیر اساسی و عمده‌‌ای در غزل فارسی داشته‌‌اند. این مقاله، جُستاری دربارۀ مهم‌‌ترین جلوه‌‌های موسیقی شعر، در غزل‌‌های این دو شاعر گرانمایه است. در این مقاله که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی انجام شده، پس از ذکر مقدمه‌‌ای پیرامون ...  بیشتر

3. بررسی بازتاب اندیشه سفر (مهاجرت) بر شخصیّت‌‌پردازی غزلِ عاشقانه سعدی‌‌شیرازی و طالب‌‌آملی

سکینه عباسی؛ روح اله هاشمی

دوره 10، شماره 17 ، شهریور 1399، ، صفحه 173-198

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2020.5534.1233

چکیده
  تخیلِ هنری شاعر مهم‌‌ترین عامل شکل‌‌دهنده به شعر اوست، اما مکان و زمان بر گفتمان وی تأثیر چشمگیری دارد. در پیوند با این موضوع، شعر غنایی فارسی به‌ویژه غزل، حاصل حساسیت و عاطفه شاعر در روزگاری پُر تلاطم است. چنین روزگاری دو واکنش را از سوی شاعر در برداشته؛ فروخزیدن به جهان درون یا برون‌‌رفت از مکان واقعی و جستجوی زمان ـ مکانی عاری ...  بیشتر

4. مقایسۀ سبک‌ شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی

پدرام میرزایی؛ فریده ستار زاده

دوره 8، شماره 14 ، اسفند 1397، ، صفحه 173-189

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2019.3992.1173

چکیده
  سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژه­ها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب می­کند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر که دارای وزن، قافیه و ردیف همسانی هستند، برگزیده شده­است. ...  بیشتر

5. نگاهی انتقادی به شیوۀ شاعری رشیدالدین وطواط

سارا سعیدی؛ محمد احمدی

دوره 7، شماره 11 ، شهریور 1396، ، صفحه 109-127

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2018.1388.1062

چکیده
  رشیدالدین وطواط از جمله قصیده‌سرایان قرن ششم هجری است که تبحر خاصی در به‌کارگیری صناعات ادبی داشته و شعر گفتن برای او ابزاری برای به نمایش درآوردن مهارت‌های بلاغی بوده است. شعر او در میان محققان معاصر چندان مقبولیت نیافته‌ و اغلب کسانی که در حوزة آثار کلاسیک فارسی تحقیق کرده‌اند بیشتر کتاب حدائق‌السحر و دیدگاه‌های انتقادی وطواط ...  بیشتر

6. بررسی زبان در غزل نظیری نیشابوری

عصمت خوئینی

دوره 6، شماره 9 ، خرداد 1395، ، صفحه 85-107

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2016.988

چکیده
  در مقاله حاضر، نویسنده با بیان اینکه پس از حدود یک قرن فترت در شعر سدة نهم، سبک هندی حرکت تازه ای را در شعر و به تبع آن در زبان فارسی پدید آورد، به جستجوی عوامل این نو شدگی در شعر نظیری - به عنوان یکی از نمایندگان برجستة این سبک- می‌‌پردازد و از طریق بررسی200 غزل وی و جمع آوری نمونه‌‌های متعددی از این نوع تحولات زبانی و تجزیه و تحلیل ساختاری ...  بیشتر

7. نقد و بررسی سبک زبانی غزلیات نشاط اصفهانی

امین رحیمی؛ امین رضایی

دوره 5، شماره 8 ، مهر 1394، ، صفحه 31-63

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2017.728

چکیده
  نشاط اصفهانی از شاعران دوره­ای است که مزین به زیور ارزندة رستاخیز ادبی می باشد. وی یکی از هواخواهان واقعی نهضت بازگشت ادبی و حتی یکی از پرچمداران بنام این نهضت بوده و کوشش بسیار کرده است تا شعر فارسی و اصولا شیوة نگارش را از فساد و تباهی سبک هندی برهاند و سبک قدیم خراسانی و عراقی را دوباره زنده نماید. از آن جهت که تنها سود شایان یادآوری ...  بیشتر