1. مقایسۀ سبک‌ شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی

پدرام میرزایی؛ فریده ستار زاده

دوره 8، شماره 14 ، اسفند 1397، ، صفحه 173-189

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2019.3992.1173

چکیده
  سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژه­ها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب می­کند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر که دارای وزن، قافیه و ردیف همسانی هستند، برگزیده شده­است. ...  بیشتر

2. تحلیل سبک شناسی رباعیات مهستی گنجوی

محمدرضا نجاریان

دوره 6، شماره 9 ، خرداد 1395، ، صفحه 241-268

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2017.1536.1071

چکیده
  سبک رباعیات مهستی گنجوی چکیده: مهستیِ گَنجَوی(490 -577ق.) بانوی شاعر ایرانی در سده ششم هجری، پس از خیام برجسته‏ترین رباعی‏سرای ایران به شمار می‏آید.وی را همچنین پایه‏گذار مکتب«شهر آشوب»در قالب رباعی شناخته‏اند که بعدها در عصر صفوی رواج بیشتر یافته. در شعر مهستی وجود فعلها و واژگان فارسی کهن؛ مثل: بخسبم، آهیخت، پار، تنک ...  بیشتر

3. نقد و بررسی سبک زبانی غزلیات نشاط اصفهانی

امین رحیمی؛ امین رضایی

دوره 5، شماره 8 ، مهر 1394، ، صفحه 31-63

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2017.728

چکیده
  نشاط اصفهانی از شاعران دوره­ای است که مزین به زیور ارزندة رستاخیز ادبی می باشد. وی یکی از هواخواهان واقعی نهضت بازگشت ادبی و حتی یکی از پرچمداران بنام این نهضت بوده و کوشش بسیار کرده است تا شعر فارسی و اصولا شیوة نگارش را از فساد و تباهی سبک هندی برهاند و سبک قدیم خراسانی و عراقی را دوباره زنده نماید. از آن جهت که تنها سود شایان یادآوری ...  بیشتر