منابع
اصلانی، محمدرضا. (1385). طنز و تراژدی. تهران: قطره.
بهزادی اندوهجردی، حسین. (1378). طنز و طنزپردازی در ایران. تهران: صدوق.
خلیلالله مقدم، احمد. (۱۳۵۷). طنزچیست؟ تهران: ققنوس.
سقراطی، سیدامیر. (۱۳۹۳). پرویز شاپور. تهران: یساولی.
شاپور، پرویز. (1402). قلبم را با قلبت میزان میکنم. تهران: مروارید.
شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۶۶). صورخیال در شعر فارسی. تهران: ماه.
شفیعیکدکنی، محمدرضا. (۱۳۸۸). مقدمه بر اسرار التوحید فی مقامات ابی سعید، به کوشش محمد بن منّور. تهران: سخن.
صدر، رویا. (۱۳۹۵). اندیشیدن با طنز. تهران: مروارید.
صلاحی، عمران. (۱۳۸۳). ادبیات و طنز. تهران: مرکز.
صلاحی، عمران. (1384). کاریکلماتور. تهران: مرکز.
طالبیان، یحیی و تسلیم جهرمی ، فاطمه. (۱۳۹۱). کاریکلماتورها در گستره ادبیات فارسی. تهران: فصل پنجم.
کریچلی، سیمون. (1384). در باب طنز. ترجمه سهیل سُمّی. تهران: ققنوس.
نبیلو، علیرضا. (۱۳۹۲). بررسی تقابلهای دوگانه در غزلهای حافظ . زبان و ادبیات فارسی. شمارة ۷۴. صص: ۹۱-۶۹.
نجاریان، محمدرضا و رفعت، سید احمد. (۱۴۰۳). تقابلهای دوگانه در شعر عفیف باختری. پژوهشهای دستوری و بلاغی. شمارة ۲۵. صص: ۱۵۱-۱۳۲.
همتی، رقیه و ولی پور، عبداله. (۱۳۹۵) گناه مضاعف حافظ (نگاهی نو به شگردهای طنزپردازی حافظ). دوفصلنامة علوم ادبی. شمارة ۱۰. صص: ۱۹۳-۱۷۵.
Attardo, S. (2001). HumorousTexts. Asemantic and Pragmatic Analysis. NewYork: Mouton de Gruyter.
References
Aslānī, M.R. (1999). Tanz va Terāžedī. Tehrān: Qatreh. [In Persian]
Attardo, S. (2001). HumorousTexts. Asemantic and Pragmatic Analysis. NewYork: Mouton de Gruyter.
Behzādī Andūhjardī, H. (1999). Tanz va Tanz-pardāzī dar Īrān. Tehrān: Saddūq. [In Persian]
Critchley, S. (2005). dar Bābe Tanz (On humor). Tarjome-ye Soheyl Sommī. 1st ed. Tehrān: Qoqnūs. [In Persian]
Eslāhī, O. (2004). Adabīyyāt va Tanz (Literature and Humor). Tehrān: Markaz. [In Persian]
Eslāhī, O. (2005). Kārīkalemātorhā (Cariclamator). Tehrān: Markaz. [In Persian]
Hemmatī, R & Valī-pūr. A. (2016). Gonāhe Mozā’afe Hāfez (Negāhī Now be Šegerdhā-ye Tanz-pardāzī-ye Hāfez) (Hafez's Double Sin (A New Look at Hafez's Satirical Techniques). Two Quarterly Journals of Literary Sciences,10, 175-193. [In Persian]
Nabī-lū, A.R. (2013). Barrasī-ye Taqābolhā-ye do-gāne dar. Qazalhā-ye Hāfez. Persian Language and Literature Journal, 74, 69-91. [In Persian]
Najjārīyān, M.R & Ra’fat, S.A. (2014). Taqābolhā-ye do-gāne dar Še’re Afīfe Bāxtarī (Dual Contrasts in Afif Bakhtari's Poetry). Journal of Grammatical and Rhetorical Research, 25, 132-151. [In Persian]
Sadr, R. (2016). Andīšīdan dar Tanz (Thinking Through Humor). Tehrān: Morvārīd. [In Persian]
Soqrātī, S. A. (2014). Parvīz Šāpūr. Tehrān: Yasāwalī. [In Persian]
Šafī’ī Kadkanī, M.R. (2009). Moqaddameh bar Asrāro al-towhīd fī Maqāmāte Abī Sa’īd (Introduction to the Mysteries of Monotheism in the Positions of Abi Saeed). with the Effort of Mohammad Ebne Monavvar. Teherān: Soxan. [In Persian]
Šafī’ī Kadkanī, M.R. (1987). Sovvare Xīyyāl dar Še’re Fārsī (Imaginational Forms in Persian Poetry). Tehrān: Māh. [In Persian]
Šāpūr, P. (2002). Qalbam rā bā Qalbat Mīzān mī-konam. Tehrān: Morvārīd. [In Persian]
Tālebīyān,Y & Taslīm Jahromī, F. (2012). Kārīkalemātorhā dar Gostare-ye Adabīyyāte Fārsī (Cariclamators in the Scope of Persian Literature). Tehrān: Fasle Panjom. [In Persian]
Xallīlo al-llāh Moqaddam, A. (1978). Tanz Čīst?. Tehrān: Qoqnūs. [In Persian]
Send comment about this article