دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Crisis or Revolution Investigating the revolutionary change in Nima’s poetry in light of Thomas Kohen’s بحران یا انقلاب؟ واکاوی تحوّل انقلابی در شعر نیما بر اساس نظریۀ «پیشرفت علم» تامس کوهن 9 42 1548 10.22091/jls.2020.4931.1211 FA موسی پرنیان دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه رازی وحید سجادی فر دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه رازی 0000-0002-0701-1920 بیان عبدی کارشناس‌ارشد زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه کردستان مژگان عزیزی کارشناس‌ارشد زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه رازی Journal Article 2019 10 30 Thomas Kuhn, the well-known theorist of philosophy of science, believes that the development of a science happens when its paradigms fail and it is replaced by the principles of its rival. According to Kuhn the development of a science is not uniform but has alternating ‘normal’ and ‘revolutionary’ (or ‘extraordinary’) phases. Kuhn’s theory is so flexible that it can be used to explain revolutionary developments in any other area including literature. Accordingly, it is viable to analyze how traditional Persian poetry changes to modern poetry in light of Kuhn’s theory. The question is whether the transformation created by Nima in Persian poetry has the characteristics of the Kuhnian revolutionary phase. If not, Should we doubt his title “ the father of new Persian poetry”? The present article investigates the revolutionary or non-revolutionary features of Nima’s poetry according to Kuhn’s theory. It is suggested that his poetry can be positioned as having the characteristics of the “crisis phase” than including those of the “revolutionary phase”. در مورد چگونگی پیشرفت علم، تا کنون دیدگاه‌های گوناگونی مطرح شده است که در این بین، تامس کوهن، نظریه‌پرداز فلسفه‌ی علم، پیشرفت و تحول در علم را حاصل ناکارآمدی اصول اصلی یا پارادایم-های یک علم و ظهور و جایگزینی اصول رقیب آن می‌داند. کوهن، این نظریه را در قالب الگویی چند مرحله‌ایی با نام‌های: علم عادی، بحران، انقلاب و علم عادی جدید، تبیین کرده‌است که البته هر کدام از این مراحل دارای تعاریف خاص خود است؛ الگوی تامس کوهن چنان انعطاف‌پذیر است که در بررسی تحولات انقلابی در علوم گوناگونی از جمله ادبیات نیز قابل انطباق و به کارگیری است؛ در این میان چگونگی تحول شعر سنتی به شعر نو در ادبیات فارسی از جمله مواردی است که می‌تواند بر اساس الگوی کوهن مورد ارزیابی قرار گیرد؛ با توجه به این امر، تحول نیما در شعر سنتی و ایجاد قالب شعر نو، باید برای کسب عنوان «انقلاب شعری» دارای ویژگی‌های مرحلۀ انقلاب باشد، چرا که نبود ویژگی‌های این مرحله در شعر نو نیما، عنوان «پدر شعر نو فارسی» را برای او مورد تشکیک قرار خواهد داد. در این پژوهش که با روش تحلیلی- تطبیقی صورت‌ گرفته است، تحول نیما در شعر سنتی، از نظر انقلابی بودن یا نبودن، در سه سطح زبانی، فکری و ادبی بر اساس الگوی پیشرفت علم کوهن مورد بررسی قرارگرفته شده است. نتایج این پژوهش حاکی از این امر است که بر اساس این الگو ، شعر نیما بیش از هر مورد، دارای ویژگی‌های مرحلۀ بحران است تا مرحلۀ انقلاب. https://jls.qom.ac.ir/article_1548_a5f6cea22d9e228faada53d82476f8e0.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Comprative survey and analyze of intertexuality between Houshang Ebtehaj, Hossein Monzavi, Muhammad Reza Shafi’i Kadkani and Qeysar Aminpour تحلیل و مقایسه‌ بینامتنیّت در اشعار ابتهاج، حسین منزوی، شفیعی‌کدکنی و قیصر‌ امین‌پور 43 73 1725 10.22091/jls.2020.5958.1256 FA سونیا حسن دایی دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه سیف الدین آب برین استادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیه Journal Article 2020 09 11 Intertexuality is one of the modern theories in literary Textualization. According this theory there is no free text and texts is always in an intertextual relationship. Each text of is affected by previous texts and at the same time affects the recent texts. Contemporary Persian poets also have a wide intertextual relations with past texts and classic persian poets, and each of them has dealt with intertextual relations with the past within a specific framework and related in the context of worldview. In the present study,with a method descriptive analytic, the intertextual relationship between Ebtehaj, Monzavi, Shafi’i Kadkani and Aminpour has been compared and analyzed. In the beginning, the Diachronic and Synchronic intertextual relationship of these poets has been studied, and in the second step, the frequency of intertextual relationship of these poets with past poets and texts and contemporary texts and poems has been studied and analyzed.the debate about the Three types of intertextuality, implicit, explicit and tacit Intertextuality in there poems. At least, the involvement of each poet's worldview in the field of intertextual relations with poets and past texts has been studied. The results of study show the extensive Diachronic intertextual relationship of Ebtehaj and Manzavi with tradition and the balanced Diachronic and Synchronic relationship between Shafi’i Kadkani and Aminpour at the same time. also the limited range of traditional poets in Ebtehaj and wider poetry in Manzavi, Shafi’i Kadkani and Aminpour. The worldveiw of each of these poets have also been influential in their intertextual relationships. بینامتنیّت از تئوری‌های جدید در متن‌شناسی ادبی است. طبق این نظریه، هیچ متنی مستقل نیست و متون همواره در رابطۀ بینامتنی با هم هستند و در درون یک ساختار، با هم گفتگو دارند. کشف رابطه بینامتنی، در خوانش متن و معنایابی، اهمیّتی ویژه دارد. شاعران معاصر زبان فارسی نیز رابطۀ بینامتنی گسترده‌ای با متون و اشعار گذشته دارند و هر کدام در چارچوب خاصی به رابطۀ بینامتنی با گذشتگان و معاصران پرداخته‌اند. در پژوهش حاضر، رابطۀ بینامتنی ابتهاج، منزوی، شفیعی‌کدکنی و امین‌پور، به صورت مقایسه‌ای مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد. برای این منظور، نخست، رابطۀ بینامتنی همزمانی و درزمانی این شاعران، مورد پژوهش قرار گرفته و کم و کیف رابطۀ بینامتنی درزمانی و همزمانی این شاعران آشکار خواهد شد. در گام دوم، اشعار این شاعران از جهت صریح بودن، غیر صریح بودن و ضمنی بودن بینامتنیّت و شیوه‌هایی که هر کدام در اشاره به پیشامتن‌ها برگزیده‌اند، مورد بررسی قرار خواهد گرفت. در پایان نیز، دخالت جهان‌بینی هر کدام از این شاعران در حوزۀ روابط بینامتنی ‌با شاعران و متون گذشته به شکلی مقایسه‌ای مورد مطالعه قرار می‌گیرد. روش پژوهش حاضر، توصیفی-تحلیلی است. نتایج پژوهش نشان از رابطۀ گستردۀ بینامتنی درزمانی ابتهاج و منزوی و رابطۀ متعادل درزمانی و همزمانی شفیعی‌کدکنی و قیصر‌امین‌پور دارد. شفیعی‌کدکنی و امین‌پور حساسیّت بیشتری در ذکر منابع بینامتنی، به طرق مختلف داشته‌اند و منزوی و ابتهاج به این امر کم توجّه بوده‌اند. نگرش‌ها و تمایلات فکری هر کدام از این شاعران نیز در روابط بینامتنی آن‌ها موثر بوده‌است. https://jls.qom.ac.ir/article_1725_8e13e41e46800fa1f2c188bceb845594.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Investigating in the Story of Ganjavi's "Sandali Dome" Based on Grimas' Structuralist Theory بررسی داستان «گنبد صندلی» نظامی گنجوی بر اساس نظریۀ ساختارگرای گریماس 75 93 1681 10.22091/jls.2020.5640.1237 FA مریم رحمانی دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه قم 0009-0007-4251-392X محمد فولادی دانشیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه قم 0000-0003-3580-0975 Journal Article 2020 06 12 Following Prop, structuralists attempted to present an overall model in creating different narrative in the 20^th century. In this field, A. J. Greimas—the most popular narrative theorist—went beyond the limited studies of Prop, and presented his action model and his narrative chains. By doing so, he attempted to reach to the general principles of the narratives language and to analyze each narrative based on a specific narrative structure. He created his action model in a way that it can be adaptable which other narratives. Therefore, the aim of the present research is to study the narrative structure of Sandali dome story, as a sample of the amatory and lyrical poems based on Greimas theoryso This is the sixth story of the week and its narrator is the Lady of China in the sixth climate. we can analyze the structure of the original Plot using changes in statuses according to two-fold reciprocities, the narrative chains, and the action model of narratives.after analyzing the context, we concluded that Greimas's action model in analyzing the narrative of lyric poems of It is the change of situations based on the dual confrontation and the change of the process of action from one character to another, in which the story goes from an initial balanced state (beginning of the journey) to an unbalanced state by asking for Keir water from Shar. ) This situation changes until the Kurdish girl helps the shepherd and the shepherd completes his ascent towards the final balance (marrying a Kurdish girl, marrying a king and a minister, and sitting on the throne of Keir). در قرن 20 ساختارگرایان به پیروی از پراپ، درصدد ارائة الگوی کلّی در ساخت انواع روایت برآمدند. در همین زمینه، آ.ژ.گریماس، مشهورترین نظریّه‌پرداز روایت، از دامنة محدود مطالعات پراپ فراتر رفت و با ارائة الگوی کُنشی و زنجیره‌های روایتی خود، تلاش کرد تا به دستور کلّی زبان روایت دست یابد و هر روایت را با ساختار روایی خاص تجزیه و تحلیل کند. او الگوی کنشی خود را به‌گونه‌ای طرّاحی کرد که با تمام روایت‌ها قابل تطبیق باشد. بر همین اساس، در این پژوهش سعی بر آن است تا ساختار روایتی داستان «گنبد صندلی»، به عنوان نمونه‌ای از منظومه‌های غنایی عاشقانه، بر مبنای نظریّة گریماس مطالعه گردد. این داستان، ششمین داستان از هفت‌‌پیکر است و راوی آن، بانوی چین در اقلیم ششم است و ساختار طرح اصلی روایت با تغییر وضعیّت‌ها بر اساس تقابل‌های دوگانه و زنجیره‌های روایی و همچنین الگوی کُنشی روایت تحلیل و بررسی می‌‌شود. پس از تجزیه و تحلیل متن بر مبنای الگوی گریماس، روشن شد که هیچ بخش از حکایت در پیشبرد جریان روایت بی‌تأثیر نیست و در آن داستان با وضعیت متعادل آغازین (آغاز سفر)، با درخواست آب خیر از شر، به وضعیتی نامتعادل (کور شدن خیر) مبدّل می‌‌شود تا اینکه این وضعیت با تأثیر نیروی یاری‌دهنده‌ دختر کُرد و چوپان، سیر صعودی خود را به‌سوی تعادل پایانی (ازدواج با دختر کُرد، ازدواج با دختر شاه و وزیر و نشستن خیر بر مسند پادشاهی) به پایان می‌‌رسد. https://jls.qom.ac.ir/article_1681_b7b1bfb82dbeaec19c2d94283efbb624.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Archetypal Criticism after Jung نقد کهن‌‌الگویی پس از یونگ 95 118 1601 10.22091/jls.2020.5383.1224 FA روح اله زارعی استادیار گروه زبان و ادبیّات انگلیسی دانشگاه یاسوج Journal Article 2020 04 03 This paper aims at studying different aspects of archetypal criticism from traditional and modern perspectives. Archetypal criticism is the approach of finding common and unconscious roots of human behavior and actions in literature. By addressing Jung’s as well as Post-Jungian notions, this paper contends to offer a fairly comprehensive picture of the approach and remove some common misunderstandings and misrepresentations of the criticism. The problem is more aggravated in Iran as, due to insufficient knowledge of English or German, access to first rate sources is limited. Moreover, few works have been translated into Persian and that leads to improper understating of archetypal criticism. This approach, if adopted with insight, can help readers overcome at least some of the obstacles standing in the way of understanding not only literature but also dreams, dream works, fairy tales, and myths. It will also make researchers aware of the pitfalls in archetypal criticism. پژوهش حاضر به شکل نظری به بررسی ابعاد نقد کهن‌‌‌‌الگویی یا یونگی می‌‌پردازد. نقد کهن ‌‌الگویی تاکنون یافتن ریشه‌‌های مشترک و در عین حال ناخودآگاه انسانی، بدون در نظر گرفتن عنصر زمان و مکان در آثار ادبی تعریف می‌‌شده‌است. آنچه از نقد کهن‌‌‌‌الگویی به ذهن متبادر می‌‌شود، دیدگاه سنّتی و روش پیروان سنّتی یونگ است که در ایران این قضیه به دلیل کمبود دسترسی به منابع دست اول یا ترجمۀ کافی، نمود بیشتری پیدا می‌‌کند. تلاش پژوهشگر حاضر، مطالعۀ نظرات بزرگان روانشناسی تحلیلی و پسایونگی است. با بررسی دیدگاه‌‌های منتقدان، ابعاد مختلف رویکرد کهن‌‌‌‌الگویی مشخص شده و نتیجه گرفته می‌‌شود که این رویکرد برخلاف آنچه در کاربرد آن در ادبیّات دیده می‌‌شود نسبی، سیال، فردی و وابسته به شرایط است. بنابراین پژوهشگران علاقه‌‌مند به نقد کهن‌‌‌‌الگویی لازم است در ابتدا با معانی دقیق مفاهیم آشنا شوند و پس از آن اقدام به کاربرد این رویکرد در ادبیّات کنند. https://jls.qom.ac.ir/article_1601_edb1c9ff5420b593a414843d8a4d6b44.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Analyzing Sa’adi’s personality based on Personality Types تحلیل شخصیّت سعدی بر اساس تیپ‌‌های شخصیّتی (برون‌‌گرایی- درون‌‌گرایی) 119 145 1558 10.22091/jls.2020.5345.1222 FA علی رضا صادقی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد واحد مشهد محمود مهدوی دامغانی دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2020 03 23 Extroversion and introversion, two main personality traits in the theory of personality, were introduced by Carl G. Jung in 1920. Other theorists  like Hans Eysenck have extended Jung’s ideas into personality types. Being part of every human being’s psyche, these two personality traits have been often viewed as monolithic entities.  Sa’adi  is a great author whose works have been discussed both for  highly elevated language and eloquence and for their rich themes. Many of Sa’adi’s writings can be matched with modern psychological concepts. Looking at Sa’adi’s <em>Golestan</em> and <em>Boostan</em>, the present article is going to view his personality in light of the two concepts of extraversion and introversion. It has been discussed here that  Sa’adi, based on his writings, can be categorized more as an extrovert than an introvert. Finally, according to Jung’s eight personality types and Eysenck’s  personality theory,  Sa’di can be classified as  extraverted sensing or extraverted intuition. برون‌‌گرایی(Extraversion) و درون‌‌گرایی(Introversion) از جمله صفت های شخصیتی در نظریۀ شخصیّت انسان است. این دیدگاه توسط کارل گوسـتاو یونگ در سال 1920 میلادی عمومیت یافت. پس از یونگ، دیگـر نظریه‌‌پردازان شخصیّت با رویکرد صفات در شخصیّت از جمله هانس آیزنک به موضوع تیپ‌‌های شخصیّتی پرداختند. هر دو صفت برون‌‌گرایی و درون‌‌گرایی، در شخصیّت تمامی انسان‌‌ها وجود دارد و اغلب به آن به شکل یک زنجیره پیوسته واحد نگریسته شده‌‌‌است. بنابراین، همه انسان‌‌ها هر دو گرایشِ برون‌‌گرایی و درون‌‌گرایی را دارند، ولی یکی از آن دو بر دیگری غالب است و افراد با آن وجـه غالب معرفی می‌‌شوند. سعدی یکی از بزرگ‌ترین شاعران ادب فارسی است. علاوه بر آنکه سخنش در فصاحت، بلاغت و زیبایی در اوج قرار دارد، محتوای سروده‌ها و نوشته‌هایش نیز همواره مورد توجه بوده و به شیوه‌های گوناگون مورد نقد و بررسی قرار گرفته‌است. بسیاری از اندیشه‌های سعدی با مفاهیم روان‌شناختی امروز قابل تطبیق‌اند. برای شناخت بهتر شخصیّت او، با بررسی و تحلیل آثار و نوشته‌‌ها و اشعارش با تکیه بر بوستان و گلستان، و تطبیق مفاهیم آن‌‌ها با تعریف و ویژگی‌‌های افراد درون‌‌گرا و برون‌‌گرا، در پی آنیم که شخصیّت سعدی را از این زاویه بنگریم و خواهیم دید سعدی برپایه آثار اصلی و ممتازش و تحلیل روان‌‌شناختی آن‌‌ها، شخصیّتی برون‌‌گرا دارد. ویژگی شخصیّتی سعدی بر اساس تیپ‌‌های هشت‌‌گانه شخصیّتی یونگ و نظریۀ صفات آیزنک به دو تیپ شخصیّتیِ برون‌‌گرای حسی و برون‌‌گرای شهودی نزدیک‌‌تر است.<br /><br /><br /> https://jls.qom.ac.ir/article_1558_1f04d0f53263df5476372a16ba339f06.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 The critique of the novel "Tehran, the city without a sky" from the perspective of Bakhtin's Dialogism نقد رمانِ «تهران، شهر بی‌‌آسمان»، از منظر منطق گفت‌‌وگویی باختین 147 172 1600 10.22091/jls.2020.5514.1231 FA شیرزاد طایفی دانشیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه علّامه طباطبائی 0000-0002-2773-3074 هانیه حاجی تبار دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه تربیت مدرّس Journal Article 2020 05 07 Tehran, city without a sky, novel can be considered one of the most important socio-political novels which can be studied in different approaches. One of the approaches is Bakhtin's polyphonic theory which discusses the indicators of dialogue and polyphony in a literary work. Mikhail Bakhtin is one of the greatest critics and theorists of Russia who expresses dialogic reading in the genre of the novel in the dialogical principle. In present research, while introducing the novel of "Tehran, the city without a sky" and expressing the fundamentals of Bakhtin's theory, we have considered the compatibility level of this theory with the novel and have examined cases in the novel in terms of qualitative analysis which as a result <strong>"</strong>Tehran, the city without a sky<strong>"</strong>has been introduced as a Polyphony novel. The research's achievements depict that while the author's voice blends with the voices of characters, but the existence of other components such as stylization, controversy, parody, voice of words, and compound dialogue make the novel a part of the polyphony novels. می‌‌توان رمان «تهران، شهر بی‌‌آسمان» را یکی از مهم‌‌ترین رمان‌‌های اجتماعی- سیاسی دانست که از جهات مختلف می‌‌تواند مورد بررسی قرار بگیرد. یکی از رویکردها، نظریۀ چندآوایی باختین است که دربارۀ شاخص‌‌های گفت‌‌وگو و چندصدایی در یک اثر بحث می‌‌کند. میخائیل باختین یکی از بزرگ‌‌ترین منتقدان و نظریه‌‌پردازان روسی است که در نظریۀ «منطق مکالمه»، خوانش گفت‌‌وگویی در ژانر رمان را مطرح می‌‌کند. در پژوهش پیش‌‌رو، ضمن معرفی رمان «تهران، شهر بی‌‌آسمان» و بیان مبانی نظریۀ باختین، به میزان مطابقت این نظریه با رمان پرداخته و مصداق‌‌های آن را در رمان به شیوۀ تحلیل کیفی مورد واکاوی قرار داده‌‌ایم که در نتیجۀ آن «تهران، شهر بی‌‌آسمان»، به عنوان رمانی چندصدایی معرفی می‌‌شود. دستاوردهای پژوهش، نشان می‌‌دهد با این که در مواردی صدای نویسنده با صدای شخصیّت‌‌ها در هم می‌‌آمیزد، اما وجود مؤلفه‌‌های دیگری مانند: سبک‌‌بخشی، جدل، نقیضه، آوای الفاظ و گفت‌‌وگوی مرکّب، این رمان را در شمار رمان‌‌های چندصدایی قرار می‌‌دهد. https://jls.qom.ac.ir/article_1600_410ef483d75223ce39866b7dc3975dbb.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Investigating the Reflection of Travel Components (Migration) in Saadi Shirazi and Talib Amoli بررسی بازتاب اندیشه سفر (مهاجرت) بر شخصیّت‌‌پردازی غزلِ عاشقانه سعدی‌‌شیرازی و طالب‌‌آملی 173 198 1607 10.22091/jls.2020.5534.1233 FA سکینه عباسی دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه یزد 0009-0003-4719-5669 روح اله هاشمی کارشناس‌ارشد زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه شهرکرد Journal Article 2020 05 13 The poet's artistic imagination is the most important factor shaping his poetry, but the place and time has a significant impact on his discourse. In connection with this subject, Persian poetry, especially Ghazal, is the result of a poignant sensitivity and affection in times of turbulence. Such a time has taken two reactions from the poet: to crawl into the world inside or out of the real place and to seek a place free of chaos. In this regard, two poets from two Persian literary styles, the Iraqi and Indian style, who spent a significant part of their life in travel and migration due to profound cultural, religious, political, and cultural changes, led the attitudes Different in the position and characteristics of the beloved in the ghazal, which has previously been unprecedented, Saadi's romantic lyrics and one of his followers (Talib Amoli) are reviewed in order to review the changes created by these two poets. The result of this study indicates that the main roots of the two poets' thinking influenced by the context and time of immigration or traveling to the West and the East (Iraq and Indies), the consciousness led to a change in the angle of the poet in the sense of love, The influence of the beloved and the lover and the description of their appearance, new concepts and discourse in the field of Persian poetry. Most of the changes created by Sa'di and Taliban are related to the synchronic axis and the succession of Ghazal. تخیلِ هنری شاعر مهم‌‌ترین عامل شکل‌‌دهنده به شعر اوست، اما مکان و زمان بر گفتمان وی تأثیر چشمگیری دارد. در پیوند با این موضوع، شعر غنایی فارسی به‌ویژه غزل، حاصل حساسیت و عاطفه شاعر در روزگاری پُر تلاطم است. چنین روزگاری دو واکنش را از سوی شاعر در برداشته؛ فروخزیدن به جهان درون یا برون‌‌رفت از مکان واقعی و جستجوی زمان ـ مکانی عاری از آشوب. در این میان دو شاعر از دو دوره و سبک ادبی فارسی یعنی «سبک عراقی» و «هندی» که به سبب تحولات عمیق فرهنگی ـ دینی، سیاسی و اجتماعی، بخش قابل توجهی از عمر خود را در سفر و مهاجرت سپری‌‌نمودند، موجد نگرش‌‌های متفاوتی به جایگاه و ویژگی‌‌های معشوق در غزل گردیدند که پیش از آن بی‌‌سابقه بوده‌‌است. در این پژوهش کوشش‌‌شده به روش توصیفی ـ تحلیلی، غزل‌‌های عاشقانه سعدی و یکی از پیروان او (طالب آملی) بررسی‌‌شود تا تحولات ایجاد‌‌شده بوسیله این دو شاعر متأثر از سفر و یا مهاجرت بر اجزای غزل نقد‌‌ گردد. حاصل‌‌کار نشان‌‌می‌‌دهد ریشه‌‌های اصلی تفکر دو شاعر، متأثر از زمینه و زمانه مهاجرت یا سفر به غرب و شرق (عراق و شبه‌‌قاره)، خودآگاه منجر به تغییر زاویه‌‌دید شاعر در پرداخت مضمون عشق، منش‌‌وکنش معشوق و عاشق و توصیف ظاهر ایشان شده و مفاهیم و گفتمان جدیدی را در حوزه شعر غنایی فارسی رقم‌‌زده‌‌است. https://jls.qom.ac.ir/article_1607_8ca704c810b1c89cca48415bfecf4222.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Interacting with and defying power structure in Hafez’s poetry تعامل و تقابل شعر حافظ شیرازی با ساختار سیاسی قدرت 199 224 1605 10.22091/jls.2020.5366.1223 FA محمد کشاورز بیضایی دکترای تاریخ دانشگاه تبریز رضا معینی رودبالی استادیار گروه آموزش الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فرهنگیان امیر آهنگران استادیار گروه تاریخ دانشگاه لرستان فرود کشاورز بیضایی کارشناسی ارشد ادبیات تطبیقی دانشگاه آزاد شیراز Journal Article 2020 03 28 Poetry, in the history of Persian literature, has either served to support and legitimize power or to defy it. How and why Hafez, in his poetry, interacted with or defied power structure are the significant issue which can help both clarify his poetry and illuminate the reason why he interacted or defied different sides in power structure. Relying on descriptive-analytical method, the present article is going to investigate attitudes in Hafez’s poetry to power structure. Hafez’s poetry, it is suggested, though not a fully political one, follows the principles of writing “<em>Siastnameh</em>”. Hence his focus on “<em>farah Izadi</em>” and “the King’s justice” and also his use of eulogy and satire in face of the ruling system. Realizing the inetevitability of the institution of power and its security and cultural functions, he has appreciated the actions and attempts of rulers in providing society with justice, security, and <em>Sharia</em> law.  Also like many other Persian poets, he has repudiated such manifestations of power like hypocrisy, oppression , and duplicity- being traditionally represented  in the character of <em>Mohtaseb</em>  and  its historical figure, Amir Mobarez- al- din Mozaffari. در تاریخ ادبیّات ایران، شعر گاهی همانند ‌‌ابزاری انتفاعی در خدمت شوکت‌‌زایی و مشروعیت‌‌زایی حکومت‌‌ها وارد شده و گاهی نیز در تعارض و تقابل با ساختار قدرت، علیۀ آن عمل نموده است. چرایی و نحوۀ تعامل و تقابل شعر حافظ با ساحت سیاسی قدرت، موضوع قابل ‌‌درنگی است که چندان مورد توجه قرار نگرفته و شناخت ابعاد و زوایای آن می‌‌تواند افزون بر شناخت بهتر شعر حافظ، علل تعامل و تقابل وی با طیف‌‌های قدرت را تبیین نماید. جستار حاضر با شیوه‌‌ای توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر دیوان حافظ، تعامل و تقابل شعر حافظ با ساحت سیاسی قدرت را مورد سنجش قرار می‌‌دهد. یافته‌‌ها حاکی از آن است که حافظ اگرچه شاعری سیاسی و حکومتی نبوده اما در مواجهه با حکومت، به مبانی و الگوهای کُلی «سیاستنامه‌‌نویسی» ایرانی، نظیر: «فرهّ ایزدی» و «عدالت پادشاه» نظر داشته و تعامل و تقابل خود با آن را در قالب مدح و ذم حاکمان در اشعارش، برحسب این مبانی تنظیم نموده‌است. وی با وقوف بر وجوب و الزام نهاد قدرت و کارکردهای امنیّتی و فرهنگی آن در جامعه، اقدام و مساعی برخی از سلاطین و وزیران زمانه‌‌ در استقرار عدالت، امنیّت و شریعت، از ساختار سیاسی قدرت تجلیل به عمل آورده و تعامل و همراهی خود را با آن نشان داده‌است. همچنین وی همانند اغلب شاعران فارسی به برخی از مظاهر منفی حکومت، نظیر: ظلم، تزویر و ریای حاکمان تاخته، و تقابل خود را با هجمه علیه منصب نظارتی و سیاسی محتسب، -که مصداق آن امیر مبارزالدین مظفری است-، ابراز نموده‌است.  https://jls.qom.ac.ir/article_1605_166d9443270bbc7bd888aea81cf5efdc.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 A comparative and intertextual study of the " True False story (Elephant in the Dark) based on Jacobson's theory بررسی تطبیقی و بینامتنی «اشتباهِ درست» داستان پیل در تاریکی بر اساس نظریۀ یاکوبسن 225 248 1616 10.22091/jls.2020.4083.1249 FA وحید مبارک استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه رازی، کرمانشاه 0000-0002-8696-6564 Journal Article 2020 08 15 Mystics have cherished and paid attention to the works of their predecessors, especially those of Sanayi and Ghazali, as a literary tradition.Composing <em>Mathnavi M’anavi</em>, Rumi referred to the works of Sanayi, Attar and Ghazali and retold some of their allegorical anecdotes with changes in form and content.  The story of the "True False story" (Elephant in the Dark), which expresses the deficiency and inability of human beings to know God, is first narrated by al-Ghazali in Arabic, in <em>Ahya al-Uloom</em>, and then in Persian in <em>Kimiyaye sa’adat</em>, and is later adapted by Sanayi and Rumi. This descriptive-analytical study, based on Roman Jacobson's theory of communication, examines the anecdote and the function of the "True False story" anecdote in these works, based on the French view of comparative literature. The article then tries to show their differences and similarities. The main question is, oncerning six elements of sender, receiver, message, context, code, and contact in the communication process of the " True False story ", which of the emotional, motivational, literary, referential, Has it been metalanguage and verbal language foregrounded by the orientation of each of these texts? Are there similarities and differences? Findings show that in Al-Ghazali and Sanayi's works, the direction of the message is towards the subject and the text, while the anecdote has a referential function, but Rumi returns to the audience in the direction of the message and his anecdote has an action function. All of this is also related to the recipient, the message, and the context. عارفان آثار پیشینیان، به خصوص سنایی و غزالی را چون سنّتی ادبی گرامی داشته و بدان‌ها توجه کرده‌‌اند. مولوی نیز در سرودن مثنوی معنوی به آثار سنایی، عطار و غزالی نظر داشته و برخی از حکایت‌‌ تمثیلی آنان را با تغیییراتی در شکل و محتوا بازگویی کرده‌است. حکایت «اشتباه درست» (پیل در تاریکی) را که بیانگر نقصان و ناتوانی انسان‌‌ها در شناخت از خداوند سبحان است، نخست غزالی به عربی، در «احیاءالعلوم» و سپس به فارسی در «کیمیای سعادت» آورده، و سپس سنایی از او و مولوی هم از آنان نقل کرده‌است. این پژوهش توصیفی-تحلیلی با تکیه بر نظریۀ ارتباطی رومن یاکوبسن(1896-1982)، حکایت و کارکردهای حکایت «اشتباه درست» را در آثار مذکور، بر اساس دیدگاه فرانسوی ادبیّات تطبیقی، بررسی، و تأثیر و تأثر و تفاوت و شباهت‌‌های آنها را نشان می‌‌دهد. پرسش این است که از شش عنصرِ فرستنده، گیرنده، پیام، زمینه، رمز و تماس در فرآیند ارتباطی داستان «اشتباه درست»، جهت‌‌گیری هر یک از این متون، برجسته‌‌کنندۀ کدامیک از کارکردهای عاطفی، انگیزشی، ادبی، ارجاعی، فرازبانی و کلامی‌‌ زبان بوده‌است؟ آیا شباهت و اختلافی دیده می‌‌شود؟ یافته‌‌ها نشان می‌‌دهد که در آثار غزالی و سنایی جهت‌‌گیری پیام، به سمت موضوع مطرح شده و متن و حکایت، کارکرد ارجاعی دارد اما مولوی، در جهت‌‌گیری پیام به سمت مخاطب برمی‌‌گردد و حکایتش کارکرد کُنشی پیدا می‌‌کند. این‌ موارد با تغییر گیرنده (مخاطب)، پیام و زمینه یا بافت موقعیتی نیز ارتباط دارند. https://jls.qom.ac.ir/article_1616_935e337ff35ca99b424fc67fc091c6eb.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 The Content analysis of the Sacred Defense Fictions published for Children and Young Adults Between 1996 _2015 تحلیل محتوای داستان‌های دفاع مقدس منتشر شده برای کودکان و نوجوانان بین سال‌های 1394-1375 249 268 1721 10.22091/jls.2020.5785.1246 FA مهدی محمدی دانشیار گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه قم 0000-0002-6880-7455 لیلا حسینی دانشجوی کارشناسی‌ارشد علم اطلاعات و دانش‌شناسی دانشگاه قم Journal Article 2020 07 27   <br />The main purpose of this study is to review the sacred defense story books published for children and young adults between 1996 and 2015, which has been done using content analysis method. Statistical population consists of 97 fiction books published in the field of sacred defense, which were selected using the information available on the website of the Iranian Book House and analyzed by filling out a checklist for each of them. The results showed that 80 (82.5%) men and 13 (13.4%) women participated in writing 97 titles. In terms of year of publication, the years 2004 and 2011 had the most and the years 2005 and 2011 the least. Of the 97 books reviewed, 46 (47.4%) were published by government publishers and 51 (52.6%) by private publishers. The highest frequency is related to the works that indirectly refer to the front, and among these topics, the most widely used is the subject of the biography of the martyrs with 36.4%. هدف اصلی این پژوهش، بررسی کتاب‌های داستانی دفاع مقدس منتشر شده برای کودکان و نوجوانان بین سال‌های 1375 تا 1394 است که با استفاده از روش تحلیل محتوا صورت گرفته‌است. جامعه پژوهش را تعداد 97 عنوان کتاب داستانی منتشر شده در حوزه دفاع مقدس تشکیل می‌دهند که با استفاده از اطلاعات موجود در وب‌سایت خانه کتاب ایران انتخاب و با پر کردن چک لیست برای هر کدام از آنها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که برای نوشتن ۹۷ عنوان، 80 نفر (5/82 درصد) مرد و 13 نفر (4/13 درصد) زن مشارکت داشتند. از نظر سال انتشار، سال‌های 1383 و 1390 بیشترین و سال‌های 1384 و 1390 کمترین آثار را به خود اختصاص دادند. از ۹۷ کتاب بررسی شده تعداد  46 عنوان (4/47درصد) توسط ناشران دولتی و 51 عنوان (6/52 درصد) توسط ناشران خصوصی منتشر شده بود. از نظر موضوعی، بیشترین فراوانی مربوط به آثاری است که به صورت غیرمستقیم به جبهه اشاره کرده‌اند و در میان این موضوعات پرکاربردترین آنها، موضوع سرگذشت‌نامه شهیدان با 4/36 درصد هستند. https://jls.qom.ac.ir/article_1721_0cf1649a1363ed2609592742d90006da.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Signs of Fear of Death in Sohrab Sepehri's book "Death of Color" Based on Gilbert Durand’s theory of imagination نمودهای ترس از مرگ در کتاب شعر «مرگ رنگ» سهراب سپهری با تکیه‌ بر نظریۀ تخیّل ژیلبر دوران 269 295 1631 10.22091/jls.2020.5812.1247 FA رقیه موسوی دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه پیام نور تهران، ایران ایوب مرادی استادیار گروه زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه پیام نور تهران، ایران Journal Article 2020 08 05 Imagination with its unique structure goes to the boundaries that take an artist to different dimensions of the universe. Gilbert Durand turns to symbolism and myth to describe imagination dividing it into diurnal and nocturnal systems. While limiting all mental images of human to the fear of time, he contends that symbolic images in the artist's mind are the result of a combination of motivations, archetypes and symbols. Finding their own symbols, the motives are the forces that stimulate the artist's mind to move the imagination. Aiming at determining the structures of symbolic imagination, the present article uses the analytical and descriptive method to discuss Sepehri's <em>Poetry of Death</em>. The poems in the book have been analyzed to discover both Sepehri’s symbolic imagination and the diurnal and nocturnal symbols in his poems. It is concluded that Sepehri has benefited more from the positive diurnal value system in his book. Invoking Eastern mysticism, Sepehri has an ascending path in his poetry which helps his audience, through the symbolic analysis of his poetic elements, realizes that the poet simultaneously is afraid of the passage of time and somehow embraces death. تخیّل در ساختار منحصربه‌فرد خود تا مرزهایی پیش می‌رود که یک هنرمند را به ابعاد مختلف جهان می‌کشاند. ژیلبر دوران تخیّل را با نمادپردازی و اسطوره توصیف کرده و آن را به منظومه‌های روزانه و شبانه تقسیم کرده‌است. او تمام تصاویر ذهنی بشر را در ترس از گذر زمان منحصر دانسته و معتقد است که تصاویر نمادین در ذهن هنرمند حاصل ترکیب محرکه‌ها، کهن‌الگوها و نمادها هستند. محرکه‌ها همان نیروهایی هستند که با یافتن نمادها و تصویر مخصوص خود سبب تهییج ذهن هنرمند شده تا به سمت و سوی تخیّل سوق داده شود. در این مقاله که با هدف تعیین ساختارهای تخیّل نمادین در کتاب «شعر مرگ» رنگ سپهری و به‌صورت تحلیلی و توصیفی نوشته شده‌، به تحلیل اشعار این کتاب و یافتن تخیّل نمادین سپهری در نمادهای روزانه و شبانه پرداخته و در پایان نتیجه گرفته‌است که سپهری در کتاب خود بیشتر از منظومه روزانه باارزش گذاری مثبت بهره برده‌است و او شاعری است که با استعانت از عرفانِ شرق، مسیری عروجی و بالارونده در اشعار خود دارد و مخاطب اشعار او از طریق تحلیل نمادین عناصر شعری او پی می‌برد که سهراب سپهری هم‌زمان با ترس از گذر زمان به‌نوعی به استقبال مرگ نیز می‌رود. https://jls.qom.ac.ir/article_1631_83c4ca93ade2f7893997c71a4270c941.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 A Comparative Study of the Accusation and Exoneration Motif in Similar Narratives of the World Literature بررسی تطبیقی بن‌مایه‌های اتهام و تبرئه در روایت‌های مشابه جهان بر اساس نظریۀ تودوروف 297 324 1674 10.22091/jls.2020.5856.1250 FA علیرضا نبی لو استاد زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه قم 0000-0002-1562-9747 حسین صادقی فرد دانش‌آموختۀ دکتری زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه قم Journal Article 2020 08 17 Comparative narratology is a science that can be used to compare and contrast different narratives, with different languages, cultures and details from around the world, and to explore their similarities and differences. <br />This research studies six similar narrations of world’s literature, whose motifs are based on accusation and exoneration. Using Tzvetan Todorov’s theory, it tries to answer this main question: Are these narrations similar; in spite of their different geographical origin and narrator’s culture? <br />These narrations are titled: Tennes and Philonome, Cristiano and Godelinda, Hrólfs saga Kraka, Joseph and Potiphar's Wife, Yin-Kiao and Su-ta-ki, The Prince and The Bondwoman. <br />Finally, the research findings reinforce the hypothesis that these six narratives, despite their apparent and minor differences, have the same grammar and are similar to each other. <br />  <br /><br /><br />روایت‌شناسی تطبیقی دانشی است که با کمک آن می‌توان روایت‌های مختلف را، از سراسر جهان با زبان و فرهنگ و جزئیات مختلف، با یکدیگر تطبیق و مقایسه کرد و نقاط شباهت و اختلاف آن‌ها را برکاوید. در این جستار، پژوهنده می‌کوشد با استفاده از نظریۀ روایت‌شناسی تطبیقی تزوتان تودوروف، شش روایت متفاوت با بن مایۀ اصلی اتهام و تبرئه را از نقاط مختلف سراسر جهان با یکدیگر مقایسه کند. نویسنده بر آن است که به این پرسش پاسخ دهد که آیا این روایت‌ها از نظر منطق روایی و دستور زبان روایت با یکدیگر مشابه‌اند یا خیر. این شش روایت عبارتند از: تنس و فیلونوم، کریستیانو و گادلیندا، هرولف کراکا، یوسف و زلیخا، یین‌کیائو و سوتاکی، شاهزاده و کنیزک. درنهایت یافته‌های تحقیق این فرض را تقویت می‌کند که این شش روایت به‌رغم تفاوت‌های ظاهری و جزئی، دارای دستور زبانی مشترک و یکسان هستند و با یکدیگر شباهت دارند. همچنین ویژگی‌های این روایت‌ها با توجه به نوع گزاره‌های آنان مشخص می‌شود. https://jls.qom.ac.ir/article_1674_63778ecaf8d27d9eb2aa1b6a78ce6e21.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 Re-reading the meaning of “aal” inMathnawi based on Gadamer’s “horizon of interpretations” بازخوانی مفهوم «آل» در مثنوی با تأکید بر نظریۀ افق معنایی گادامر 325 351 1557 10.22091/jls.2020.5040.1214 FA محسن وثاقتی جلال دکترای زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه خوارزمی Journal Article 2019 12 14 Reading the line “The unbelievers’ hands are cut/ I will reveal the color of blasphemy  and hypocrisy”,  Rumi scholars have interpreted the word “<em>aal</em>” differently. These interpretations fall into two groups. The first group reads the word as the holy prophet’s <em>Ahlolbayt</em> (the holy prophet’s household members) while the second group take it as the mythological creature, <em>aal. </em>Being significant in forming and completing the meaning of a word, Gadamer’s <em>Horizon of interpretations</em> can be used as a useful tool to re-interpret the word <em>aal</em> . Using Gadamer’s  <em>Horizon of interpretations </em> and realizing the significance of local culture in forming an author’s  world of being<em>,</em> the present article is going to analyze the word and compare the findings with those of the previous scholars’.  It is suggested that the previous researches have not paid attention to all the aspects of the horizon of interpretations. In Anatolian culture, “<em>aal”</em> is a black, ugly bride whose ugliness is hidden under a red scarf and is sent to her would-be husband’s home. To reveal the ugliness of hypocrisy, Rumi has used this local concept.  <br />در شرح بیت: «دست‌ها ببریده اصحاب شمال / وانمایم رنگ‌‌کفر و رنگ آل»، مولوی‌پژوهان برداشت‌های متفاوتی از اصطلاح «آل» داشته‌اند که می‌توان آنها را به دو گروه تقسیم کرد: گروهی معتقدند که منظور مولانا از واژة «آل»، خاندان پیامبر^(ص) است و گروه دیگر بر این باورند که مولوی در این بیت به موجود وهمی و ترسناک «آل» اشاره دارد. از آن‌‌جایی که افق‌‌ معنایی یکی از مؤلّفه‌های است که می‌‌تواند در شکل‌‌گیری و تکمیلِ معنای یک اصطلاح، بیت و حتّی یک اثر نفش‌‌آفرینی کند، بهره‌‌مندی از نظریۀ افق معناییِ گادامر می‌‌تواند روش مناسبی برای بازخوانیِ مفهوم «آل» باشد. هدف مقالۀ حاضر این است که از طریق این نظریه، معنای کلمۀ «آل» را در این بیت شناسایی کند. این پژوهش با بهره‌‌مندی از نظریۀ افق معنایی و نقش فرهنگ بومی در جهانِ زیست مؤلف، واژة آل را در بیت مذکور با روش میدانی بررسی‌‌کرده، سپس با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی یافته‌‌های خود را با دریافت شارحان مقایسه نموده‌‌‌است. ضمن ادای احترام به تلاش‌‌های علمی همۀ پژوهشگران پیشین، نتایج این تحقیق نشان می‌‌دهد شارحان محترم در برداشت‌‌های خود به تمام ابعادِ افقِ معناییِ مؤلف توجّه نکرده‌‌اند. از این‌‌رو برداشتِ آنها کامل به نظر نمی‌‌رسد؛ زیرا «آل» در فرهنگ مناطق آناتولی، عروس سیاه‌چرده و زشتی بوده که خانواده‌اش به نیرنگ و نفاق، شال سرخی را بر سرش انداخته و به‌‌گونه‌ای‌‌که سیاهیِ چهرة وی در زیر رنگ سرخ نمایان نمی‌‌شده، او را به خانة بخت می‌فرستادند. مولوی برای انتقال مفهوم زشتِ ریا و نفاق از این باور بومی در بیت مذکوراستفاده کرده‌‌است. این مفهوم از طریق افق معنایی گادامر به شکل معنا داری این بیت را زیبا و درک‌‌پذیر می‌‌کند. https://jls.qom.ac.ir/article_1557_188cc1d3b4cac3866485471fee876c23.pdf

دانشگاه قم پژوهش های دستوری و بلاغی 2783-2619 10 17 2020 08 22 The Hero’s Ideological acts in “Maqamat-e-Hariri” in light of Van Dijk’s Idelogical Square بررسی و تحلیل رفتارهای ایدئولوژیک‌ قهرمان در مقامات حریری بر اساس مربع ایدئولوژیک ون‌دایک 353 379 1549 10.22091/jls.2020.4952.1213 FA رحمت‌اله ولدبیگی مربی زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه فرهنگیان کرمانشاه Journal Article 2019 11 05 <em>Maqamat-e-Hariri</em> (495-504) includes 50 m<em>aqamah</em>. It mainly reports Abuzeid Sarooji’s beggary using flattery and trickery. However, the author has raised other issues like abstaining from worldliness and encouraging beneficence dexterously using figurative language and devices for eloquence. Relying on Van Dijk’s” ideological square”, the present article investigates the ideological acts of the hero to explain discourse-based ideology. In fifty <em>maqamas, </em>the hero’s ideological acts are analyzed in a systematic way based on “the hero’s appearance”, “form and content of speech”, and “contradictory acts”. It is concluded that the hero’s discourse is magical with contradictory contents of advice and seduction aiming at fulfilling his wishes (beggary, enlightening people, and exposing the rulers), and focusing on positive traits of self while concentrating on negative qualities of the other. These discursive features, in each <em>maqamai</em>, introduce the hero’s acts as contradictory (half good, half bad) portraying the discourses of poverty, beggary and the ruler’s ignorance of the grassroots’ welfare and their disregard of the cultured. مقامات حریری که در خلال سال‌های 495 تا 504 ه.ق نوشته شده، مرکب از پنجاه مقامه است. موضوع اصلی آن، شرح دریوزگی «ابوزید سروجی» با چرب‌زبانی و حیله‌گری است؛ امّا مؤلف درلابه‌لای متن به موضوعات دیگری مانند: پرهیز از دنیاپرستی و تشویق به نیکوکاری که سویۀ متضادی با حیله و تملق دارند، توجه داشته و  با سحر بیان به عرضۀ صنایع بدیعی و بازی‌های لفظی، پرداخته‌‌ا‌ست. این مقاله سعی دارد تا رفتارهای ایدئولوژیک قهرمان (ابوزید سروجی) را بر اساس مربع ایدئولوژیک ون‌دایک، که در زیر بخش رویکرد تحلیل گفتمان اجتماعی-  شناختی قرار دارد، با هدف تبیین ایدئولوژی در دایرۀ گفتمان، به روش مطالعۀ کتابخانه‌ای و تحلیل داده‌ها، جهت رسیدن به پاسخ پرسش‌های تحقیق و اثبات یا ردِّ فرضیه‌ها بررسی کند. در این راستا در پنجاه مقامۀ مورد نظر که جامعۀ آماری این تحقیق را در بر می‌گیرد، رفتارهای ایدئولوژیک قهرمان، در ساختاری نظام‌مند، بر پایۀ «توصیف ظاهری قهرمان»، «ترفندهای بیانی او»، «محتوای بیانی»، «عمل گفتمانی» و «عملکردهای متضاد»، رصد و بررسی شده‌است و نتایج حاصله این است که قهرمان، بیانِ گفتمانی‌اش ساحرانه - با محتوای متناقضِ اندرز و اغوا - در جهت رسیدن به خواسته (گدایی، افشاگری حاکمان و روشنگری عامۀ مردم) با تأکید بر صفات مثبتِ خودی و صفات منفیِ دیگری است. تجمیع این ویژگی‌های گفتمانی، رفتارهای قهرمان را در هر مقامه متضاد و دوگانه (نیم‌خوب، نیم‌بد) نشان می‌دهد؛ به گونه‌ای که گفتمان فقر و گدایی و افشای بی‌توجهیِ حاکمان وقت به رفاه عمومی و اصحاب فرهنگ را برای خواننده ترسیم می‌کند. https://jls.qom.ac.ir/article_1549_cddb663de5f306f98f5e84adff00b277.pdf