دانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320181012A Study of Nostalgic Elements in the Poetry of Elya Abu Madi بررسی عناصر غمِ غربت در شعر ایلیا ابوماضی931116010.22091/jls.2018.1299.1054FAمحمود رضاتوکلیاستادیار گروه زبان و ادبیّات عربی دانشگاه قممحسنقربانی حسنارودیدانشجوی دکتری زبان و ادبیّات عربی دانشگاه خوارزمیJournal Article20170707Nostalgia or homesickness is a wistful longing for motherland and the past, and a yearning for former conditions regarded as utopian by the poet at the time being. Psychologists consider nostalgia as a complex sense of stimulating sentimentality which is sometimes manifested as sorrow and desire to return home, and some other times as a sense of frustration as a result of recollecting one’s country. Political, social, and economic situation, as well as poverty, immigration, and separation from one’s homeland are immensely effective in arousing this feeling. Using descriptive analysis and studying Abu Madi’s poetry book, the present research aims to explore homesickness in his works and analyze his personality and perspectives in association with this subject. The results of this study show that the sense of nostalgia is extremely evident in the works of this Lebanese contemporary poet. Separation from motherland, recollecting sweet memories of childhood and youth, sense of solitude in society, being away from his beloved, and hatred towards domestic totalitarianism and foreign colonialism are among the leading factors to stimulate nostalgia in Abu Madi. Yearning for the past places and time periods, as well as social, mental, sentimental, and political ideals are some nostalgic representations studied in this article. The poet’s susceptibility to situational conditions, and his special personality characteristics leading to nostalgic elements in his poetry are among the most important results concluded from the present research.نوستالژی یا غم غربت Nostalgia عبارت است از حس دلتنگی انسان ها نسبت به وطن و گذشته و حسرت خوردن بر شرایط پیشین که در حال حاضرِ شاعر، حالتی آرمانی به خود گرفته. روانشناسان، نوستالژی را یک حالت هیجانی ـ انگیزشی پیچیده می دانند که گاهی در غمگینی و تمایل بازگشت به وطن و گاهی در درماندگی ناشی از تفکّر در مورد آن (وطن یا منزل) نمود می یابد. اوضاع سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فقر، مهاجرت و دوری از وطن در ایجاد این حس تأثیر به سزایی دارد. مقاله حاضر سعی بر آن داشت تا به روش توصیفی ـ تحلیلی، و با مطالعۀ دیوان شاعر، به بررسی غم غربت در آثار ابوماضی پرداخته و ابعاد شخصیّتی و افکار وی را در ارتباط با این موضوع مورد مطالعه قرار دهد. نتایج حاصله حاکی از آن بود که حس نوستالژی در آثار ایلیا ابوماضی ـ شاعر معاصر لبنانی ـ نمود بالایی دارد. دوری از وطن، خاطرات خوش دوران کودکی و جوانی، احساس تنهایی در جامعه، دوری از معشوقه و نفرت از استبداد داخلی و استعمار خارجی از مهمترین عوامل بروز احساس غربت در ابو ماضی به شمار می رود. غربت مکانی، غربت زمانی، غربت اجتماعی، غربت روحی، غربت عاطفی و در نهایت غربت سیاسی، از جمله نمودهای نوستالژیک بود که در اشعار شاعر مورد مطالعه قرار گرفت. تأثیر پذیری شاعر از شرایط محیطی و ویژگی های خاص شخصیّتی در بروز عناصر نوستالژیک در شعر ابو ماضی، از مهم ترین نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر به شمار می رود.https://jls.qom.ac.ir/article_1160_ea388588f30549c6f4843d0b89d11a82.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320181012An Introduction to Nami and a Critical Analogy between Two Versions of “Leili and Majnoon” by Nami and Nizami نقد ترجمه احوال نامی و نقد مقایسه ای لیلی و مجنون او با لیلی و مجنون نظامی3362115910.22091/jls.2018.1117.1035FAامیرسلطان محمدیدانشگاه اصفهانJournal Article20170630The tale of “Leili and Majnun” is a narrative by “Nami” related to Zand dynasty. Nami who was a diarist for Karim Khan Zand, in addition to “Leili and Majnun”, has also written epics such as “Ganj e Gohar”, “Khosrow and Sirin”, “Vamiq and Adhra”, as well as a prose style book named “Tarikhe e Giti Gosha”. Of course, “Yousof and Zoleikha” is also attributed to Nami but this paper tries to explore the accuracy and fallacy of this claim. The tale of “Leili and Majnun” by Nami is an adaptation of the same sentimental love story by Nizami. Among those who have written “Leili and Majnun”, it seems that Nami has been affected by “Maktabi” in addition to Nezami. This research study briefly reviews the life and works of Nami, and also analyzes the literary elements of his “Leili and Majnun” compared with a similar tale by Nizami. Besides, it is attempted in this article to explore the effects of other narrators of Leili and Majnun such as Maktabi, Jami, and Amir Khosrow on this narrative poem of Nami.داستان «لیلی و مجنون» یکی از نامه های «نامی» است که مربوط به عهد زندیه است. نامی که خود وقایع نگار کریم خان زند بوده است، علاوه بر «لیلی و مجنون»، صاحب نامه های «گنج گهر»، «خسرو و شیرین»، «وامق و عذرا» و همچنین اثر منثوری با عنوان «تاریخ گیتی گشا» است. البته «یوسف و زلیخایی» نیز بدو منسوب است که در این مقال به بررسی صحت و سقم این ادعا پرداخته میشود. اما حکایت «لیلی و مجنون» از زبان نامی، گونهای پرداخت همان حکایت «لیلی و مجنون» با سوز و گداز عاشقانة نظامی است. البته به ظاهر «نامی» علاوه بر نظامی، از بین کسانی که صاحب لیلی و مجنون بودهاند، از «مکتبی» نیز تأثیر زیادی پذیرفته است. در این پژوهش ضمن نگاهی مجمل به زندگی نامی و آثارش، به بررسی و تحلیل داستان و عناصر آن و مقایسۀ آن با داستان لیلی و مجنون نظامی پرداخته شده است. علاوه بر این سعی شده است که تأثیر لیلی و مجنون سرایان دیگر مانند: مکتبی، جامی و امیر خسرو نیز بر منظومۀ «لیلی و مجنون» نامی بررسی شود.https://jls.qom.ac.ir/article_1159_36824332d81ba2eef57f34ba6f86c901.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320180823An Analysis of Literary Elements in the Romances "Khosroe and Shirin" by Nizami and "Shirin and Khosrow" by Hatefi تحلیل عناصر داستان در منظومه های خسرو و شیرین نظامی و شیرین و خسرو هاتفی6391115810.22091/jls.2018.2367.1114FAزینبشیخ حسینیعضو هیئت علمی دانشگاه حضرت نرجس(س) رفسنجانمحمد امیرمشهدیدانشیار رشتة زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان.Journal Article20170814Nizami Ganjavi made ceremonial and lyrical story style as perfect as possible at the end of the 6<sup>th</sup> century AH. After him, many poets such as Hatefi have tried to manifest their artistic skills through writing similar poetry books, although none of them have reached the outstanding status of Nizami. This study aims to analyze the literary elements in two romances named “Khosrow and Shirin” by Nizami and “Shirin and Khosrow” by Hatefi, and by identifying their pros and cons, it seeks a deeper and better understanding of them. In this research, the distinct features of these two books in terms of literary elements (conflict, challenge, denouement, incident), characterization, and setting are explored. This paper shows that Hatefi has not accomplished well in imitating Nizami’s romance poetry so the literary elements have weakly been represented throughout his poetry leading to a less developed plot compared to Nizami’s. The present research has been conducted using descriptive analysis.نظامی گنجوی، در پایان قرن ششم نظم داستان های بزمی و غنایی را به نهایت کمال رسانیده است. بعد از او شاعران زیادی سعی کردند تا با نوشتن نظیره هایی در برابر منظومه های او، مهارت های خود را به نمایش بگذارند؛ که یکی از آنها هاتفی است، امّا هیچ یک از آنها به جایگاه والای نظامی نرسیده است. در این پژوهش سعی بر آن بوده است تا با تجزیه و تحلیل عناصر سازندة داستان در دو منظومة «خسرو و شیرین» نظامی و «شیرین و خسرو» هاتفی، نقاط قوّت و ضعف آنها را شناسایی کرده و به شناخت بیشتری نسبت به آنها دست یابیم.در این پژوهش وجوه تمایز این دو داستان در زمینة طرح داستان (کشمکش، گره افکنی، گره گشایی، حادثه)، شخصیّت پردازی و صحنه پردازی، مورد بررسی قرار گرفت. بررسی های انجام شده در این زمینه نشان میدهد که هاتفی در تقلید از منظومة نظامی خوب عمل نکرده و عناصر داستان در اثر او به صورتی ضعیف نمایان شده است که این امر سبب شده طرح داستانِ هاتفی سست تر از نظامی باشد. این پژوهش به شیوة توصیفی و تحلیلی صورت گرفته است.https://jls.qom.ac.ir/article_1158_3970d1e0baab4cd36b8e7e4986306a36.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320180823A Critical Analysis of the Story of Bizhan and Manizheh based on Hero’s Journey Archetype Joseph Campbellبررسی و نقد داستان بیژن و منیژه بر اساس کهن الگوی سفر قهرمان جوزف کمبل93113115710.22091/jls.2018.1134.1039FAمحمدفولادیدانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم0000-0003-3580-0975مریمرحمانیدانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه قم0009-0007-4251-392XJournal Article20170529With the emergence of novel approaches to literature in the 20<sup>th</sup> century, Joseph Campbell redefined the field of mythological criticism by developing the idea of “hero's journey archetype”. After studying a wide variety of myths from different nations, he concluded that the hero progresses from the beginning to the end of a story through a shared formula in the form of a mental template which is repeated in all stories with minor variations. Bizhan and Manizheh is a love story in Shahnameh which can readily lend itself to analysis based on mythological criticism. Thus, by making a comparison between the developmental stages of a hero through “hero’s journey archetype of Campbell” and the tale of “Bizhan and Manizheh”, it is attempted in this article to analyze the commonalities and also the role of each characters in the tale based on this criticism. Base on Campbell’s archetype, the present review reveals that Bizhan as the hero of the story leaves the ordinary world behind. Having overcome three stages of “departure”, “initiation” and “return”, he then comes back to his land with a transformed personality which is represented by his marriage to Manizheh.همزمان با آغاز نگرشهای نوینی که در قرن بیستم نسبت به متون ادبی آغاز شد، «جوزف کمبل» با مطرح کردن «کهن الگوی سفر قهرمان»، تحوّلی جدید در حوزۀ مطالعات نقد اسطورهگرایی پدید آورد. او با بررسی ساختاری اسطورهها در فرهنگ ملل گوناگون، به این نتیجه دست یافت که حرکت قهرمان از آغاز تا پایان داستان، بر اساس فرمولی ثابت است که به صورت یک دستور زبان ذهنی در همۀ داستانهای ملل مختلف، با اندکی تغییرات جزئی تکرار میشود. داستان «بیژن و منیژه» از جمله داستانهای شاهنامه است که قابلیت مطالعاتی بر اساس نقد اسطورهای را دارد. بنابراین در این مقاله سعی میشود، ضمن تطبیق مراحل گذر قهرمان از مراحل مختلف «کهن الگوی سفر قهرمان کمبل» با داستان «بیژن و منیژه »، میزان این انطباق و همچنین نقشهایی که هر یک از شخصیّتها در این داستان ایفا میکنند، بر اساس این نقد، بررسی شود. بر اساس این بررسی نمایان می شود که طبق نقد کهن الگوی کمبل، قهرمان داستان یعنی «بیژن»، از دنیای عادی بیرون میآید و موفق میگردد تا با گذر از سه مرحلۀ اصلی «عزیمت»، «رهیافت» و «بازگشت»، در نهایت با شخصیتی دگرگونه، در قالب ازدواج با منیژه، دوباره به سرزمین خود بازگردد.https://jls.qom.ac.ir/article_1157_bb1c4ae5e54d9365cb331e509fe2c214.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320181012An Analysis of Variety of Allusions in Saadi’s Bustan بررسی و تحلیل تلمیح و انواع آن در بوستان سعدی115140116110.22091/jls.2018.1975.1093FAحمیدرضاقانونیاستادیار و عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور مرکز نجف آبادپروینغلامحسینیدانشگاه پیام نور0000-0002-9433-7063Journal Article20170413In Persian literature, there is rarely a poet who is affected by Quran and Hadith (tradition) as much as Saadi is. From the outset of Bustan, he demonstrates his unique mastery of word of God and traditions. Like other Persian orators and writers, he has made use of Quran and Hadith through novel and various methods. For instance, his speech is sometimes ornamented with either part of a verse or Hadith or with their meaning, and sometimes with allusions to some concepts. Indeed, Quran is the main role model and structure for Saadi. He has focused on this holy book to assert his ethical philosophy, praise God, teach Islamic-ethical principles, and to remind practical lessons in life. Saadi does not directly demonstrate his influence from Quran but rather he applies Quranic teaching principles to create the setting of his poetry and anecdotes. Therefore, Quranic approach is evident in his phraseology, choice of words, tendency to Saj’ and space, and even his rhythmic sentences.در ادب فارسی کمتر شاعری را می توان پیدا کرد که شعرش به اندازه سعدی از قرآن و روایات تأثیر گرفته باشد؛ او از همان ابتدای بوستان تسلط بی نظیر خود را به کلام الله و احادیث نشان می دهد. وی مانند دیگر گویندگان و نویسندگان پارسی گوی به شیوه های بدیعی و گوناگون از قرآن و حدیث بهره برده است. گاه از بخشی از آیه یا حدیث، گاه به معنی و مفهوم آن ها و گاه با تلمیح و اشاره به یک واژه، سخن خود را مرشّح کرده است. در واقع الگو و ساختار اصلی سعدی در آثارش، «قرآن» است. وی در طرح فلسفۀ اخلاق خویش، قرآن را نصب العین قرار داده است. او از آیات در زمینه مدح و ستایش خداوند، آموزش نکات اخلاقی ـ اسلامی و نتیجه های کاربردی در زندگی بهره گرفته است. اساس تأثیرپذیری سعدی از قرآن کاربرد مستقیم نیست؛ بلکه بنیاد آموزه های قرآن را در آفرینش فضای اشعار و حکایتها به کار می گیرد. نوع جملهبندی ها، واژگان و تمایل به سجع و فاصله وحتی آهنگِ جملات وی، رویکردی قرآنی دارد.https://jls.qom.ac.ir/article_1161_9e8f47e713d3cde7f020fac023f1d5e0.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320181013A Review of Poetic Rhythm in the Odes of Badr al-Din Chachi بررسی موسیقی شعر قصاید بدرالدین چاچی141161116210.22091/jls.2018.1360.1059FAمهتابافشاریکارشناس ارشد زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه بوعلیسینا همدانلیلاهاشمیاندانشیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه بوعلیسینا همدان0000-0003-3128-9241Journal Article20170825Rhythm (metre) is one of the effective and important factors which facilitates the creation and influence of poetic structure. Poetry is basically a means to express and reflect the inner feeling of the poet, and rhythm is an instrument to convey this feeling and sentiment. The authors in this research article seek to investigate four parts of outer, lateral, inner, and spiritual rhythm in the poems of Badr al-Din Chachi and consequently answer to the following research questions: How is the state of outer and lateral rhythm in the odes of Badr al-Din Chachi? What are the elements of inner rhythm in his odes? How is the state of spiritual rhythm and figures of speech in his odes? The results of this research which is conducted through descriptive analysis reveal that rhythm or metre is one of the most significant elements in the poetry of Badr al-Din Chachi. Using common and recurrent rhythms, complex and heavy Radifs, scarce rhymes, pun, repetition and so on, he has paid special attention to rhythm in his poetry.موسیقی شعر از عوامل مؤثّر و مهمّی است که به شکل گیری ساختار شعر و تأثیرگذاری آن کمک می کند. شعر اساساً وسیلۀ بیان و آیینۀ انعکاس احساسات درونی هر شاعر است که ابزار بیان این عواطف و احساسات، موسیقی شعر است. تلاش نویسندگان در این پژوهش بر این است تا با بررسی چهار بخش موسیقی بیرونی، کناری، درونی و معنوی شعر بدرالدین چاچی به سوالاتی از قبیل: وضعیّت موسیقی بیرونی و کناری در قصاید بدرالدین چاچی چگونه است؟ عناصر سازندۀ موسیقی درونی در قصاید وی کدامند؟ عناصر موسیقی معنوی و صورخیال در قصاید او به چه صورت است؟، پاسخ دهند. نتیجۀ این پژوهش که به روش تحلیلی ـ توصیفی انجام گرفته، بیانگر این است که موسیقی و نظم در بیان، یکی از مهمترین عناصر شاعرانه بدرالدین چاچی به حساب میآید. وی با استفاده از اوزان متداول و رایج، ردیفهای دشوار و سنگین، قافیه های کمیاب، جناس، تکرار و ... به موسیقی شعر توجّه ویژه ای داشته است.https://jls.qom.ac.ir/article_1162_348c171f6975f6efc7170271b766d596.pdfدانشگاه قمپژوهش های دستوری و بلاغی2783-261981320181019Grammatical and Lexical Cohesion in Manoochehri’s Poetry with Recurrent Words Approach
(Based on Halliday and Hasan’s Theory)انسجام واژگانی و دستوری با رویکرد به واژه های مکرّر در دیوان منوچهری (بر اساس نظریۀ هلیدی و حسن)163192116310.22091/jls.2018.2716.1127FAفاطمهیاوریدانشجوی دکتری زبان وادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ساوهعباسعلیوفاییاستاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی (ره) تهران0000-0002-0867-0418ملک محمدفرخزاداستادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ساوهرحیمطاهراستادیار زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی ساوهJournal Article20170924Using the cohesion theory of Halliday and Hassan (1985) in functional linguistics, this study aims to analyze cohesion and coherence in Manoochehri’s poetry with approach to “recurrent words” in his verses. The objective of the research is to verify how the verses of his Diwan fulfill the semantic relation of cohesive chains. According to Hasan and Halliday theory, cohesion is the relations of meaning that exist within the elements of the texts. However, having cohesion elements in the text does not necessarily make it cohesive as after verifying cohesive elements, it is also essential to evaluate the coherence in the text in terms of cohesive harmony. The results of this study confirm that there is high cohesion and coherence in the verses of Manoochehri. From among 456 cohesive ties studied in this article, it was found that in “lexical cohesion” out of 189 ties, “reiteration” (41.4%), ”repetition” with 119 ties (26.1%), "collocation” with 34 times (7.4%), “semantic contrast” with 19 times (4.2%), “synonymy” with 9 items (2%), and “hyponymy” with 8 items (1.7%) had the lowest lexical frequency respectively. As for “grammatical cohesion”, the results indicated that the frequencies are respectively as follows: “personal and referential references” with 99 items (21.7%), “conjunctives” with 72 items 915.8%), “ellipsis” with 68 items (14.9%), “comparison reference” with 18 item (4%), and “substitution” with 10 times (2.2%)در این پژوهـش با بهـره گیـری از نظـریۀ تکامل یافته انسجـام هلیـدی و حسن (۱۹۸۵) در زبـان شناسـی نقش گـرا، به تحلیل انسجام و پیوستگی در ابیاتی که با رویـکرد به «واژههای مکرّر» در دیوان منوچهری بوده پرداختـه ایم تا روشن نماییم ابیات این دیـوان ارتباط معنـایـی زنجیـره های انسجـامی را چگونه محقق می سـازند. بر اساس این نظـریه، «انسجـام» روابط میان عناصـر سازنـدۀ متن است اما صرف دست یافتـن به عـوامـل انسجـام در متن، آن متن را منسجـم نمی کند؛ بلکه پس از نشـان دادن این عـوامـل، بررسی پیوستگی متن مورد نظر بر پایۀ هماهنگی انسجامی ضروری است. در این پژوهش اثبات شد که ابیات منوچهری از انسجـام و پیوستگی بالایی برخوردار است. از کُل ۴۵۶ گره انسجامی این مقاله، در «انسجام واژگانی»، از مجموع «4/41%» گره به ترتیب: «تکرار با بسامد 1/26%»، «باهم آیـی 4/7%»، «تضاد معنایی 2/4%»، «هم معنایی 2%» و «شمول معنایی 1/7%» کمترین بسامد واژگانـی را به خود اختصاص داده اند. در «انسجـام دستوری» نیز به ترتیب: «ارجاع شخصی و اشـاری 7/21% »، «ادات ربـط 8/15%»، «حذف 9/14% »، «ارجـاع سنجشی 4% » و «جـانشینی 2/2%» به چشم می خورند. https://jls.qom.ac.ir/article_1163_be796a956a6ca740fd53f1afe7adb66b.pdf