تعامل و تقابل شعر حافظ شیرازی با ساختار سیاسی قدرت

محمد کشاورز بیضایی؛ رضا معینی رودبالی؛ امیر آهنگران؛ فرود کشاورز بیضایی

دوره 10، شماره 17 ، شهریور 1399، ، صفحه 199-224

https://doi.org/10.22091/jls.2020.5366.1223

چکیده
  در تاریخ ادبیّات ایران، شعر گاهی همانند ‌‌ابزاری انتفاعی در خدمت شوکت‌‌زایی و مشروعیت‌‌زایی حکومت‌‌ها وارد شده و گاهی نیز در تعارض و تقابل با ساختار قدرت، علیۀ آن عمل نموده است. چرایی و نحوۀ تعامل و تقابل شعر حافظ با ساحت سیاسی قدرت، موضوع قابل ‌‌درنگی است که چندان مورد توجه قرار نگرفته و شناخت ابعاد و زوایای آن می‌‌تواند افزون ...  بیشتر

مقایسۀ سبک‌ شناختی غزلی از خواجوی کرمانی با غزلی از حافظ شیرازی

پدرام میرزایی؛ فریده ستار زاده

دوره 8، شماره 14 ، اسفند 1397، ، صفحه 173-189

https://doi.org/10.22091/jls.2019.3992.1173

چکیده
  سبک نحوه و نوع بیان است؛ وحدت منبعث از تکرار عوامل یا مختصاتی است که در آثار کسی هست؛ این مختصات هم مسأله زبان است، هم مسأله فکر و هم گزینش خاصی از واژه­ها، تعابیر و عبارات که توجه خواننده را به خود جلب می­کند. در این مقاله غزلی از حافظ شیرازی و غزلی از خواجو کرمانی، دو شاعر هم عصر که دارای وزن، قافیه و ردیف همسانی هستند، برگزیده شده­است. ...  بیشتر