سازۀ آوایی زبان در اشعار سید حسن حسینی

معصومه صادقی؛ شهین اوجاق علیزاده؛ زهرا قنبرعلی باغنی

دوره 11، شماره 20 ، اسفند 1400، ، صفحه 93-122

https://doi.org/10.22091/jls.2022.7184.1334

چکیده
  سبک‌‌شناسی لایه‌‌ای از روش‌‌های نوین نقد ادبی است که به تجزیه و تحلیل متون ادبی در قالب لایه‌‌های پنج‌‌گانۀ زبانی می‌‌پردازد. مقالۀ حاضر بر اساس روش توصیفی- تحلیلی به بررسی لایۀ آوایی زبان در سروده‌‌های «سید حسن حسینی» همت گمارده و چهار گزارۀ تشکیل‌‌دهندۀ سازۀ آوایی زبان شعر (موسیقی بیرونی، کناری، درونی و معنوی) را ...  بیشتر

نگاهی سبک‌‌شناسانه به عناوین اشعار طاهره صفّارزاده

زهرا بشیری؛ حسن قمی

دوره 8، شماره 14 ، اسفند 1397، ، صفحه 71-95

https://doi.org/10.22091/jls.2019.2382.1116

چکیده
  طاهره صفّارزاده یکی از برجسته‌‌ترین شاعران معاصر است که در دهۀ پنجاه به اوج شکوفایی هنری رسید. وی با انتشار مجموعه شعرهای «طنین در دلتا»، «سدّ و بازوان» و «سفر پنجم» به سبک ویژۀ خود دست یافت. از صفّارزاده در حوزۀ شعر 238 عنوان شعر باقی مانده‌‌است که بررسی و تحلیل آن‌‌ها به منظور جریان‌‌شناسی دقیق شعر معاصر امری لازم ...  بیشتر

تحلیل ساختاری و زبان‌‌شناسانۀ غزل شوق دیدار قیصر امین‌‌پور

سمیه خورشیدی

دوره 7، شماره 12 ، اسفند 1396، ، صفحه 125-146

https://doi.org/10.22091/jls.2017.1196.1045

چکیده
  مطالعۀ شعر از دیدگاه زبان‌‌شناسی، تمام نشانه‌‌های کلامی در دستگاه‌‌های گوناگون شعری را بررسی می‌‌کند. زبان‌‌شناس ساختارگرا نیز با بررسی عناصر زبانی گوناگون، مسایل معناشناسی را در تمام سطوح زبان تحلیل می‌‌کند و دستگاه‌‌های عروضی، آوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی را در خدمت معنا و ادبیّت متن قرار می‌‌دهد. هدف این پژوهش، بررسی ...  بیشتر