1. تبیین استعاره‌های انتقادی بخش اساطیری شاهنامه

شهرزاد بهمنی

دوره 10، شماره 18 ، پاییز و زمستان 1399، ، صفحه 117-144

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2021.6107.1269

چکیده
  استعارة انتقادی اهداف و ایدئولوژی‌های سازندة معنای زبان را شناسایی می‌کند که راهبردی مهم، در جهت نظریة بلاغت برای مشروعیت زبانی در تحلیل‌های گفتمانی است. داستان‌های بخش اساطیری شاهنامه، از کیومرث تا کیخسرو که در طرح طبقه‌بندی زمینة ایدئولوژیک گفتمان قرار دارد، در این نوع تحلیل‌ها گنجانده می‌شود تا بتوان زیرساخت معناهای زبانی ...  بیشتر

2. بررسی شخصیّت‌های شاهنامه بر اساس نظریات روان‌شناسی کرچمر و شلدون

رضا اشرف زاده؛ زهرا صفری جندابه

دوره 9، شماره 16 ، پاییز و زمستان 1398، ، صفحه 69-103

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2019.4029.1177

چکیده
  «ارنست کرچمر (Ernest Kerchmer)» روانپزشک آلمانی با توجه به اندازه‌گیری‌های بدنی، همچون پهنای شانه‌ها، لاغری یا چاقی، افراد را به سه تیپ فربه تنان (pyknic) ، لاغر تنان (asthenic)  و سنخ پهلوانی (athletic) تقسیم کرد؛ پس از آن نیز «ویلیام شلدون (William Sheldon) » دانشمند آمریکایی، با استفاده از روش‌های آماری و با توجه به رشد بیشتر هر کدام از لایه‌های ...  بیشتر

3. بررسی و تحلیل تراژدی سیاوش بر مبنای نظریۀ «میتوس تراژدی» فرای

معصومه معارف وند؛ محمد فولادی

دوره 9، شماره 16 ، پاییز و زمستان 1398، ، صفحه 309-336

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2019.4473.1194

چکیده
  شاهنامه فردوسی از آثار ادب کلاسیک ایران است که بسیاری از داستان‌‌های آن از منظر یک اثر تراژیک قابل بررسی است. سوگ سیاوش به عنوان روایتی کهن با هستۀ تراژیک، از جملۀ این داستان‌‌هاست. در این پژوهش، داستان سیاوش بر اساس نظریۀ «میتوس تراژدی» نورتروپ فرای، منتقد کانادایی بررسی شده‌است. بر مبنای این نظریه، که اصولی جهان‌شمول را ...  بیشتر

4. روابط بینامتنی رمان «فریدون سه پسر داشت» با داستان «فریدون» در شاهنامه

عبدالله حسن زاده میرعلی؛ حسن اکبری بیرق؛ فاطمه زمانی

دوره 6، شماره 9 ، بهار و تابستان 1395، ، صفحه 55-83

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2017.531.1003

چکیده
  نقد بینامتنی به تحلیل و بررسی روابط متون می‌پردازد و با توجه به ویژگی‌های رمان‌های پست مدرن، تحلیل بینامتنی این متون ضروری به نظر می‌رسد. جریان سیال ذهن، بازگشت به گذشته و به نقد کشیدن آن، حضور شخصیت‌های تاریخی، بینامتنیت، درگیر شدن خواننده با متن، تأکید بر بی‌نهایت بودن معنا و عدم قطعیت از ویژگی‌های رمان‌های پست-مدرن است. عباس ...  بیشتر

5. تأثیر سبک خراسانی بر نگارگری ایرانی

منیر عسگر نژاد؛ محمدعلی گذشتی

دوره 5، شماره 8 ، پاییز و زمستان 1394، ، صفحه 101-116

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2016.730

چکیده
       احساس، زبان مشترک انسان­هاست و ادبیات و هنر، زبان بیان احساس؛ ادبیات زبان گفتار و نوشتار است و هنر بازگوکننده­ آن به روایت تصویر. طبیعت بهترین و آموزنده­ترین تصویر برای شاعران و هنرمندان است. در سبک خراسانی، به­ویژه در شاهنامه، اشعار رودکی، سخن منوچهری، خمسه­ نظامی و... عناصر طبیعی، الهام­بخش شاعران در سروده­ها ...  بیشتر

6. بررسی کنایه درمقدمه شاهنامه

طاهره قهرمانی فرد؛ علی محمد پشتدار

دوره 5، شماره 8 ، پاییز و زمستان 1394، ، صفحه 143-163

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2017.732

چکیده
  کنایه یکی از شاخه‌های مهم علم بیان و از برجسته‌ترین ترفندهای زیباآفرینی در کلام است.در این جستار به تحلیل کارکردهای کنایه درمقدمة شاهنامه پرداخته‌ایم . زیرا دراین بخش ،ساختار کنایی، نسبت به دیگر شگردهای بلاغی، بیشترین بسامد را دارد.کنایه‌های استخراج شده ، به ترتیب از نوع کنایۀ فعلی، کنایه از صفت و موصوف‌اند که بالاترین بسامد، ...  بیشتر

7. بررسی عناصر داستان «زال و رودابه» در شاهنامه از منظر شکل شناسی (مورفولوژی)

لیلا هاشمیان؛ مجید رمضان خانی

دوره 5، شماره 8 ، پاییز و زمستان 1394، ، صفحه 165-191

http://dx.doi.org/10.22091/jls.2016.733

چکیده
  در بین آثار گوناگون حماسی ایران و جهان، بدون شک شاهنامـة‌ فردوسی، یکی از بزرگترین و اثرگذارترین آثار است. شاهنامه در عین حماسی بودن، هم داستان­های عاشقانه دارد و هم داستان­های تاریخی. یکی از داستان­های زیبای شاهنامه که رنگ و بوی عاشقانه نیز دارد، ماجرای "زال و رودابه" است. در شکل­شناسی داستان "زال و رودابه" که هدف اصلی این مقاله ...  بیشتر